Cursor Rules vs CLAUDE.md vs AGENTS.md: Πέρασα μία ρύθμιση και από τα τρία (2026)

Cursor Rules vs CLAUDE.md vs AGENTS.md: Πέρασα μία ρύθμιση και από τα τρία (2026)

Η ερώτηση cursor rules vs claude md κρύβει μια παγίδα: δεν είναι δύο επιλογές από τις οποίες διαλέγεις μία. Είναι δύο αρχεία, που διαβάζονται από δύο διαφορετικά εργαλεία και τυχαίνει να κάνουν την ίδια δουλειά. Ρίξε ένα CLAUDE.md σε ένα project του Cursor και το Cursor το αγνοεί. Ρίξε ένα AGENTS.md στο Claude Code και πάλι τίποτα δεν γίνεται. Αυτό μας εξέπληξε κι εμάς. Το AGENTS.md βρίσκεται πλέον σε πάνω από 60.000 repos ως το ανοιχτό πρότυπο, υπό τη διαχείριση του Agentic AI Foundation της Linux Foundation, κι όμως το Claude Code εξακολουθεί να μην το διαβάζει από μόνο του. Ορίστε ο χάρτης συμβατότητας, δοκιμασμένος στο repo μας.

Βασικά συμπεράσματα

• Το Cursor διαβάζει .cursor/rules/*.mdc και AGENTS.md, όχι CLAUDE.md.
• Το Claude Code διαβάζει μόνο CLAUDE.md, όχι AGENTS.md εγγενώς.
• Για να μοιραστείς ένα αρχείο: κάνε symlink το AGENTS.md στο CLAUDE.md ή εισήγαγέ το με @AGENTS.md.
• Τυποποίησε σε AGENTS.md (ανοιχτό πρότυπο, 60k+ repos) και μετά πρόσθεσε overrides ανά εργαλείο.

Ποια μορφή ρύθμισης να χρησιμοποιήσεις; Η απόφαση σε 30 δευτερόλεπτα

Διάλεξε μορφή με βάση τη δομή της ομάδας, όχι με βάση το hype. Αν τρέχεις ένα εργαλείο, χρησιμοποίησε το εγγενές του αρχείο. Αν τρέχεις δύο ή περισσότερα, υιοθέτησε το AGENTS.md ως την πηγή αλήθειας και πρόσθεσε overrides ανά εργαλείο μόνο όπου ένα εργαλείο χρειάζεται κάτι που τα άλλα δεν χρειάζονται. Αυτός ο ένας κανόνας ξεκαθαρίζει το μεγαλύτερο μέρος της σύγχυσης.

Ακόμα αποφασίζεις ποιο assistant να τρέξεις πριν σε νοιάξει η ρύθμισή του; Ξεκίνα με τον οδηγό μας για το πώς να διαλέξεις ποιο AI coding agent να τρέξεις και μετά γύρνα πίσω για τη ρύθμιση των αρχείων.

Ο άξονας απόφασης που μετράει είναι η φορητότητα. Ένα αρχείο .cursor/rules είναι πανίσχυρο μέσα στο Cursor και άχρηστο παντού αλλού. Ένα AGENTS.md ταξιδεύει. Άρα, εκτός αν είσαι δεσμευμένος σε ένα εργαλείο για πάντα, το αρχείο που δεν εξαρτάται από εργαλείο είναι το πιο ασφαλές στοίχημα.

Τι είναι στην πραγματικότητα η κάθε μορφή (σε 30 δευτερόλεπτα η καθεμία)

Και τα τρία αυτά αρχεία κάνουν ένα πράγμα: δίνουν σε ένα AI εργαλείο κώδικα τους κανόνες, τις συμβάσεις και τις παγίδες του project σου πριν γράψει μία γραμμή. Η διαφορά είναι ποιος τα διαβάζει και πώς ορίζουν το πεδίο εφαρμογής. Ορίστε η σύντομη εκδοχή. Ο αναλυτικός οδηγός για το καθένα βρίσκεται στον δικό του οδηγό.

Τα Cursor Rules είναι αρχεία .mdc μέσα στο .cursor/rules/. Το Cursor υποστηρίζει τέσσερις τύπους κανόνων (πάντα ενεργοί, κατόπιν αιτήματος του agent, glob-scoped και χειροκίνητη αναφορά με @), ώστε να μπορείς να συνδέσεις έναν κανόνα μόνο στα αρχεία *.tsx ή μόνο στα migrations σου. Για το frontmatter, τα globs και το token budget, διάβασε τον οδηγό μας για το πώς να γράψεις στην πράξη αρχεία .cursor/rules.

Το CLAUDE.md είναι το αρχείο μνήμης του Claude Code. Το Claude ανεβαίνει το δέντρο καταλόγων από τον φάκελο εργασίας σου και συνενώνει κάθε CLAUDE.md που βρίσκει. Είναι απλό Markdown, χωρίς να απαιτείται frontmatter. Για τη δομή και τους κανόνες που εμποδίζουν το Claude να το αγνοήσει, δες τι κάνει ένα CLAUDE.md ώστε να μην το αγνοεί το Claude.

Το AGENTS.md είναι το ανοιχτό πρότυπο. Ένα αρχείο απλού Markdown στη ρίζα του repo σου, που διαβάζεται εγγενώς από το Cursor, το Codex, το Copilot, το Windsurf, το Zed, το Aider και δεκάδες άλλα. Το διαχειρίζεται το Agentic AI Foundation και βρίσκεται ήδη σε πάνω από 60.000 projects.

Ορίστε η αναδιατύπωση που αξίζει να θυμάσαι: το AGENTS.md, το CLAUDE.md και το .cursor/rules δεν είναι ανταγωνιστές, είναι η ίδια οδηγία, απευθυνόμενη σε διαφορετικούς αναγνώστες.

Cursor Rules vs CLAUDE.md vs AGENTS.md: Η πλήρης σύγκριση

Ο γρηγορότερος τρόπος να δεις τη διαφορά είναι η παράθεση πλευρά-πλευρά. Η καθοριστική στήλη είναι η φορητότητα: ποια εργαλεία διαβάζουν το αρχείο χωρίς επιπλέον ρύθμιση. Το AGENTS.md κερδίζει σε εμβέλεια, τα Cursor Rules κερδίζουν σε ακρίβεια πεδίου εφαρμογής και το CLAUDE.md κερδίζει για όποιον είναι all-in στο Claude Code.

Πρόσεξε τη σειρά του .cursorrules. Αυτό το μοναδικό αρχείο ρίζας λειτουργεί ακόμα στο Cursor, αλλά έχει φύγει από την τεκμηρίωση, γι' αυτό να το αντιμετωπίζεις ως παρωχημένο. Τα νέα projects πρέπει να χρησιμοποιούν .cursor/rules/*.mdc ή AGENTS.md αντ' αυτού.

Ποιο εργαλείο διαβάζει ποιο αρχείο; (Καταρρίπτοντας τον μύθο του AGENTS.md)

Ορίστε το γεγονός που το μισό internet κατανοεί λάθος: το Claude Code δεν διαβάζει το AGENTS.md εγγενώς και το Cursor δεν διαβάζει το CLAUDE.md. Το Cursor διαβάζει .cursor/rules/*.mdc συν AGENTS.md. Το Claude Code διαβάζει CLAUDE.md και τίποτα άλλο. Δεν υπάρχει αυτόματο fallback σε καμία κατεύθυνση, κάτι που μπερδεύει ομάδες που υποθέτουν ότι ένα τυπικό αρχείο τα καλύπτει όλα.

Αυτό ρωτιέται συνεχώς, ας είμαστε λοιπόν ευθείς. Το να ρίξεις ένα AGENTS.md σε ένα project του Claude Code δεν κάνει τίποτα από μόνο του. Το Claude Code διαβάζει CLAUDE.md και μόνο CLAUDE.md. Η τεκμηρίωση μνήμης του Claude Code της Anthropic περιγράφει τη συμπεριφορά φόρτωσης αρχείων χωρίς καμία αναφορά στο AGENTS.md, η προδιαγραφή του AGENTS.md αναφέρει το Cursor και το Codex μεταξύ των εγγενών αναγνωστών αλλά όχι το Claude Code, η ίδια η τεκμηρίωση κανόνων του Cursor επιβεβαιώνει τον διαχωρισμό και τα issues του Claude Code στο GitHub είναι γεμάτα από developers που πέφτουν ακριβώς σε αυτόν τον τοίχο.

Άραγε το Cursor διαβάζει το claude.md; Όχι. Το Claude Code διαβάζει το agents.md; Όχι χωρίς βοήθεια. Αυτή η «βοήθεια» είναι ο λόγος που υπάρχει αυτό το άρθρο, και πρόκειται για δύο σύντομες εντολές που θα δεις παρακάτω.

Πώς λειτουργούν η προτεραιότητα και τα φωλιάσματα, πλευρά-πλευρά

Κάθε εργαλείο επιλύει τις συγκρούσεις διαφορετικά, και το να το κάνεις λάθος είναι η κορυφαία πηγή σύγχυσης του «γιατί αγνοείται ο κανόνας μου;». Το Cursor συγχωνεύει τους κανόνες κατά προτεραιότητα πηγής. Το Claude Code συνενώνει κατά βάθος καταλόγου. Το AGENTS.md επιλέγει το πλησιέστερο αρχείο στο δέντρο. Η σωστή claude md management ξεκινά από το να ξέρεις σε ποιο νοητικό μοντέλο βρίσκεσαι.

Στη δική μας εγκατάσταση, το πρακτικό συμπέρασμα είναι απλό: βάλε τους γενικούς κανόνες ψηλά (ρίζα του repo) και τους συγκεκριμένους κανόνες χαμηλά (μέσα σε έναν φάκελο package). Τόσο για το Claude Code όσο και για το AGENTS.md, το αρχείο που είναι πλησιέστερα σε αυτό που δουλεύεις παίρνει προτεραιότητα, άρα ένα packages/api/AGENTS.md παρακάμπτει αυτό της ρίζας για οτιδήποτε μέσα σε αυτόν τον φάκελο. Το Cursor είναι η εξαίρεση, καθώς επιλύει κατά επίπεδο πηγής και όχι κατά βάθος φακέλου.

Τρέξαμε μία ρύθμιση σε Cursor + Claude Code, ορίστε τι φόρτωσε πραγματικά κάθε εργαλείο

Το δοκιμάσαμε αυτό σε ένα live repo πελάτη της Techsy (ένα backend Next.js 15) χρησιμοποιώντας Cursor 3.7 (build της 17ης Ιουνίου 2026) και Claude Code v2.1.x (αρχές Ιουλίου 2026). Ένα AGENTS.md, τρία σενάρια κοινοποίησης, το ίδιο prompt ανοιγμένο και στα δύο εργαλεία. Ορίστε ακριβώς τι τράβηξε το καθένα.

Ξεκινήσαμε με ένα ελάχιστο αρχείο:

# AGENTS.md
- Package manager: pnpm, never npm.
- Tests: Vitest. Run `pnpm test` before any commit.
- DB access goes through `lib/db.ts` only, no inline SQL.

Σενάριο 1: AGENTS.md μόνο του. Το Cursor το πήρε αμέσως. Το αρχείο εμφανίστηκε στο context του και σωστά αρνήθηκε να προτείνει npm install. Το Claude Code δεν έκανε τίποτα με αυτό. Τρέχοντας /memory στο Claude Code εμφανίστηκαν μηδενικά αρχεία μνήμης project: δεν βρέθηκε CLAUDE.md και το AGENTS.md δεν αναγνωρίστηκε καν. Επιβεβαιώθηκε: δεν υπάρχει εγγενές fallback.

Σενάριο 2: symlink. Στρέψαμε το CLAUDE.md στο ίδιο αρχείο:

ln -s AGENTS.md CLAUDE.md

Τώρα το /memory στο Claude Code εμφάνισε το ./CLAUDE.md ως μνήμη Project και το περιεχόμενο που φορτώθηκε ήταν το AGENTS.md μας byte προς byte. Το Cursor εξακολουθούσε να διαβάζει το AGENTS.md απευθείας. Ένα φυσικό αρχείο, και τα δύο εργαλεία ικανοποιημένα. Στα Windows αυτό απαιτεί ενεργοποιημένο Admin ή Developer Mode, αλλιώς το ln/mklink αποτυγχάνει σιωπηλά.

Σενάριο 3: @import. Διαγράψαμε το symlink και αντ' αυτού βάλαμε μία μόνο γραμμή στην κορυφή ενός πραγματικού CLAUDE.md:

@AGENTS.md

Το /memory τότε εμφάνισε το CLAUDE.md ως το φορτωμένο αρχείο, με το AGENTS.md να τραβιέται από κάτω του ως εισαγόμενη αναφορά. Αυτός είναι ο τρόπος που η Anthropic πραγματικά τεκμηριώνει και δεν χρειάζεται ειδικά δικαιώματα λειτουργικού συστήματος.

Η ετυμηγορία από τη δοκιμή μας: το symlink κάνει το Claude Code να διαβάζει το AGENTS.md byte προς byte· η εισαγωγή @AGENTS.md είναι η έκδοση ασφαλής για Windows που η Anthropic πραγματικά συνιστά. Και τα δύο σου δίνουν μία πηγή αλήθειας. Διάλεξε το symlink σε macOS/Linux για μηδενική ενδιάμεση ανακατεύθυνση, ή τη γραμμή εισαγωγής αν κάποιος στην ομάδα είναι σε Windows.

Μεταφορά μεταξύ μορφών: .cursorrules → .cursor/rules → AGENTS.md

Οι περισσότερες ομάδες φτάνουν εδώ με ένα παρωχημένο αρχείο .cursorrules και θέλουν να βγουν από την παγίδα του ενός αρχείου. Η μεταφορά είναι σύντομη προς κάθε κατεύθυνση και οι κινήσεις είναι copy-paste. Η μία παγίδα που δαγκώνει: ένα αρχείο .md μέσα στο .cursor/rules χωρίς frontmatter αγνοείται σιωπηλά, άρα πρέπει να είναι .mdc.

Για να εκσυγχρονίσεις ένα παλιό .cursorrules, έχεις δύο καθαρούς δρόμους:

• Προς .cursor/rules/*.mdc: δημιούργησε το .cursor/rules/general.mdc, πρόσθεσε frontmatter (alwaysApply: true για έναν καθολικό κανόνα) και επικόλλησε το παλιό σου περιεχόμενο από κάτω. Διέγραψε το .cursorrules μόλις επιβεβαιώσεις.
• Προς AGENTS.md (συνιστάται για ομάδες με πολλά εργαλεία): για να μετατρέψεις cursorrules σε agents.md, αντέγραψε το σώμα του .cursorrules σε ένα νέο AGENTS.md στη ρίζα του repo σου. Δεν χρειάζεται frontmatter· είναι απλό Markdown. Μετά πρόσθεσε το symlink ή την εισαγωγή @AGENTS.md ώστε να το διαβάζει και το Claude Code.

Αν μένεις μέσα στο Cursor και θέλεις να αποσπάσεις περισσότερα, ο οδηγός μας για το πώς να βγάζεις περισσότερα από το Cursor καθημερινά καλύπτει το scoping κανόνων στην πράξη.

Πηγαίνοντας αντίστροφα (AGENTS.md → CLAUDE.md) είναι απλώς το symlink ή η εισαγωγή από την προηγούμενη ενότητα. Δεν υπάρχει μετατροπή με απώλειες, επειδή και τα τρία είναι Markdown από κάτω.

Πού ταιριάζουν το SKILL.md και οι οδηγίες του Copilot;

Δύο ακόμα μορφές εμφανίζονται σε αυτή τη συζήτηση, και το skills md είναι μια εκρηκτική αναζήτηση αυτή τη στιγμή, άρα αξίζει μια γρήγορη τοποθέτηση. Καμία δεν αντικαθιστά τα τρία κύρια αρχεία· κάθονται δίπλα τους.

Το SKILL.md είναι η μορφή Skills της Anthropic: οδηγίες ειδικές για εργασίες, πακεταρισμένες στο .claude/skills/*/SKILL.md, που το Claude φορτώνει κατ' απαίτηση όταν μια εργασία ταιριάζει, αντί να είναι πάντα ενεργές όπως το CLAUDE.md. Σκέψου το ως ένα εξειδικευμένο playbook που το Claude το φτάνει, όχι ως ένα αρχείο μνήμης για όλο το project. Το πεδίο εφαρμογής ακόμα εξελίσσεται, άρα μην επενδύσεις υπερβολικά ακόμα. Για το πώς ταιριάζει σε μια πραγματική ροή εργασίας, δες πού ταιριάζει το CLAUDE.md σε μια πραγματική ροή εργασίας του Claude Code.

Οι οδηγίες του Copilot βρίσκονται στο .github/copilot-instructions.md για το GitHub Copilot. Καλά νέα: το Copilot διαβάζει επίσης το AGENTS.md, άρα αν έχεις τυποποιήσει στο ανοιχτό πρότυπο, το Copilot καλύπτεται ήδη χωρίς ξεχωριστό αρχείο.

Ποιο να χρησιμοποιήσεις; (Ανά δομή ομάδας)

Ταίριαξε τη μορφή με τον τρόπο που δουλεύει πραγματικά η ομάδα σου:

• Ατομικός χρήστης Claude Code: απλώς χρησιμοποίησε CLAUDE.md. Δεν υπάρχει λόγος να προσθέσεις AGENTS.md εκτός αν σχεδιάζεις να φέρεις το Cursor ή το Codex αργότερα.
• Ατομικός χρήστης Cursor: .cursor/rules/*.mdc για το glob scoping, ή ένα μοναδικό AGENTS.md αν θέλεις φορητότητα από την πρώτη μέρα.
• Ομάδα με μικτά εργαλεία: ένα AGENTS.md ως πηγή αλήθειας, με symlink ή εισαγωγή στο CLAUDE.md. Πρόσθεσε ένα μικρό αρχείο .cursor/rules μόνο για συμπεριφορά ειδική για το Cursor.
• Monorepo: AGENTS.md στη ρίζα συν φωλιασμένα αρχεία ανά package, ώστε κάθε υποέργο να αυτοπεριγράφεται και το πλησιέστερο αρχείο να κερδίζει.

Στην Techsy τυποποιούμε τις ρυθμίσεις AI-coding σε ομάδες με μικτά εργαλεία, συνήθως ένα AGENTS.md ως πηγή αλήθειας με overrides ανά εργαλείο όπου ένα εργαλείο τα χρειάζεται. Αν η ομάδα σου χειρίζεται τρία αρχεία ρυθμίσεων με το χέρι, κλείσε μια δωρεάν συμβουλή και θα το χαρτογραφήσουμε.

Μια τελευταία υπόδειξη: αυτό το άρθρο συγκρίνει τα αρχεία ρυθμίσεων. Αν στην πραγματικότητα προσπαθείς να αποφασίσεις μεταξύ των ίδιων των εργαλείων, διάβασε συγκρίνοντας τα ίδια τα assistants, όχι τις ρυθμίσεις τους.

Σχετικά με τον συγγραφέα

Ο Mert Batur Gurbuz είναι Συνιδρυτής της Techsy.io, όπου η ομάδα παραδίδει AI agents, συστήματα αυτοματισμού και voice/SDR pipelines για B2B πελάτες. Σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ και γράφει για το LLM tooling stack που η ομάδα της Techsy χρησιμοποιεί πραγματικά στην παραγωγή.

Συνιδρυτής, Techsy.io · Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ · LinkedIn

Συχνές ερωτήσεις

Το Cursor διαβάζει το CLAUDE.md;

Όχι. Το Cursor διαβάζει .cursor/rules/*.mdc και AGENTS.md εγγενώς, αλλά το CLAUDE.md δεν αναφέρεται ποτέ στην τεκμηρίωση του Cursor και δεν φορτώνεται. Αν είσαι στο Cursor και θέλεις να μοιραστείς ρυθμίσεις με χρήστες του Claude Code, βάλε τους κανόνες σου στο AGENTS.md (που το Cursor όντως διαβάζει) και όχι στο CLAUDE.md.

Το Claude Code διαβάζει το AGENTS.md;

Όχι εγγενώς. Το Claude Code διαβάζει μόνο CLAUDE.md, χωρίς αυτόματο fallback στο AGENTS.md. Για να λειτουργήσει, είτε κάνε symlink τα αρχεία (ln -s AGENTS.md CLAUDE.md) ώστε το Claude να διαβάζει το AGENTS.md byte προς byte, είτε πρόσθεσε @AGENTS.md στη γραμμή 1 ενός CLAUDE.md για να το εισαγάγεις. Η εισαγωγή είναι η συνιστώμενη από την Anthropic, ασφαλής για Windows επιλογή.

Μπορώ απλώς να χρησιμοποιήσω ένα αρχείο και για τα τρία εργαλεία;

Ναι. Υιοθέτησε το AGENTS.md ως τη μοναδική πηγή αλήθειας και το Cursor και το Codex το διαβάζουν απευθείας. Για το Claude Code, πρόσθεσε μία γέφυρα: είτε κάνε symlink το AGENTS.md στο CLAUDE.md, είτε ρίξε @AGENTS.md στην κορυφή ενός CLAUDE.md. Συντηρείς ένα αρχείο και κάθε εργαλείο φορτώνει τους ίδιους κανόνες. Αυτή είναι όλη η συνταγή για κοινή χρήση μίας ρύθμισης.

Είναι το .cursorrules παρωχημένο;

Ήπια παρωχημένο. Το μοναδικό αρχείο .cursorrules στη ρίζα του repo σου λειτουργεί ακόμα στο Cursor, αλλά δεν βρίσκεται πια στην επίσημη τεκμηρίωση, που είναι το σύνηθες σημάδι ότι μια μορφή φεύγει. Τα νέα projects πρέπει να χρησιμοποιούν .cursor/rules/*.mdc για κανόνες με πεδίο εφαρμογής ή AGENTS.md για φορητότητα.

Πώς μετατρέπω το .cursorrules σε AGENTS.md;

Αντέγραψε το σώμα του αρχείου .cursorrules σε ένα νέο AGENTS.md στη ρίζα του repo σου. Είναι απλό Markdown, άρα δεν χρειάζεται frontmatter ή αναδιαμόρφωση. Μετά πρόσθεσε ένα symlink ή εισαγωγή @AGENTS.md ώστε να το διαβάζει και το Claude Code, και διέγραψε το παλιό .cursorrules μόλις επιβεβαιώσεις ότι το Cursor πιάνει το νέο αρχείο.

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ CLAUDE.md και AGENTS.md;

Το CLAUDE.md είναι το ιδιόκτητο αρχείο μνήμης του Claude Code, που διαβάζεται μόνο από το Claude Code. Το AGENTS.md είναι ένα ανοιχτό πρότυπο που διαβάζεται από το Cursor, το Codex, το Copilot και 20+ άλλα εργαλεία, αλλά όχι από το Claude Code εγγενώς. Ίδια μορφή Markdown, ίδια δουλειά. Η διαφορά είναι η εμβέλεια. Το AGENTS.md ταξιδεύει μεταξύ εργαλείων· το CLAUDE.md μένει μέσα στο Claude Code.

Σε ποια μορφή πρέπει να τυποποιήσει μια ομάδα που χρησιμοποιεί πολλά AI εργαλεία;

AGENTS.md. Είναι το ανοιχτό πρότυπο, διαβάζεται εγγενώς από τα περισσότερα εργαλεία και βρίσκεται ήδη σε πάνω από 60.000 repos. Τυποποίησε τους κοινούς κανόνες σου εκεί, γεφύρωσέ το στο Claude Code με symlink ή εισαγωγή, και πρόσθεσε μικρά αρχεία ειδικά για εργαλείο (όπως .cursor/rules) μόνο όπου ένα εργαλείο χρειάζεται συμπεριφορά που τα άλλα δεν χρειάζονται.

Πώς λειτουργεί η προτεραιότητα όταν έχω φωλιασμένα αρχεία ρυθμίσεων;

Τόσο για το Claude Code όσο και για το AGENTS.md, το αρχείο που είναι πλησιέστερα στον κατάλογο εργασίας σου κερδίζει, άρα ένας κανόνας στο packages/api/AGENTS.md παρακάμπτει το αρχείο της ρίζας του repo για οτιδήποτε μέσα σε αυτόν τον φάκελο. Το Cursor είναι διαφορετικό: συγχωνεύει τους κανόνες Team, Project και User κατά επίπεδο πηγής και όχι κατά βάθος φακέλου, με τις προηγούμενες πηγές να κερδίζουν τις συγκρούσεις.

Πού ταιριάζει το SKILL.md;

Το SKILL.md είναι η αναδυόμενη μορφή Skills της Anthropic: οδηγίες ειδικές για εργασίες στο .claude/skills/*/SKILL.md, που το Claude φορτώνει κατ' απαίτηση όταν μια εργασία ταιριάζει, αντί να είναι πάντα ενεργές όπως το CLAUDE.md. Συμπληρώνει το CLAUDE.md αντί να το αντικαθιστά. Το πεδίο εφαρμογής ακόμα εξελίσσεται το 2026, γι' αυτό να το αντιμετωπίζεις ως ένα εξειδικευμένο πρόσθετο, όχι ως ένα τέταρτο αρχείο που κάθε project χρειάζεται.